Barbara Warda, znana także jako Barbara Wardzianka, ps. „Stara” (ur. 24 maja 1912 w Warszawie, zm. 27 lutego 1999 tamże) – polska pielęgniarka i lekarka, przez większą część kariery zawodowej związana ze Szpitalem Wolskim w Warszawie, żołnierz Armii Krajowej, uczestniczka powstania warszawskiego.
Życiorys Młodość i edukacja Urodziła się 24 maja 1912 roku w Warszawie, w rodzinie Wincentego Wardy i Malwiny z Mackiewiczów. W latach dziecięcych i młodzieńczych mieszkała z rodzicami w Kutnie. W 1931 roku ukończyła gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Gostyninie.
Od 1936 uczyła się w Warszawskiej Szkole Pielęgniarstwa (dyplom 1939). Planowała po jej ukończeniu podjąć pracę w Zakopanem, gdzie mieszkała jej rodzina. Wiosną 1939 roku dyrektor Szpitala Wolskiego dr Józef Marian Piasecki zwrócił się jednak do kierownictwa szkoły o wytypowanie dwóch najlepszych absolwentek z promocji 1939, które mogłyby zostać zatrudnione w kierowanej przez niego placówce. Jedną z zarekomendowanych była Barbara Warda. 1 kwietnia 1939 roku podjęła pracę w Szpitalu Wolskim jako instrumentariuszka i kierowniczka sali operacyjnej.