Działalność konspiracyjna We wrześniu 1939 roku pozostała w oblężonej Warszawie. Wraz z innymi pracownikami Szpitala Wolskiego niosła pomoc rannym żołnierzom oraz cywilnym ofiarom niemieckich nalotów i ostrzału artyleryjskiego.
Podczas okupacji zaangażowała się w działalność konspiracyjną w szeregach służb sanitarnych Armii Krajowej. Przyjęła pseudonim „Stara”. Szkoliła sanitariuszki AK podczas tajnych kursów organizowanych w Szpitalu Wolskim. Brała udział w akcji uwolnienia Stanisława Miedzy-Tomaszewskiego, którego przewieziono z Pawiaka do Szpitala Wolskiego, a następnie upozorowano jego zgon podczas rzekomej operacji. Gdy w lutym 1944 roku do Szpitala Wolskiego przywieziono ciężko rannego Bronisława Pietraszewicza ps. „Lot”, dowódcę akcji „Kutschera”, była jednym z wtajemniczonych medyków, którzy podjęli bezskuteczną próbę uratowania jego życia.
W 1943 roku rozpoczęła studia lekarskie na konspiracyjnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich.
Powstanie warszawskie thumb|Gmach Szpitala Wolskiego przy ul. Płockiej 26 (obecnie siedziba Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc)