Kim Hak-sun (ur. 20 października 1924 w Jilin, zm. 16 grudnia 1997) – ofiara niewolnictwa seksualnego, aktywistka praw kobiet, pierwsza „kobieta pocieszycielka” pochodząca z Korei, która publicznie opowiedziała o swoich przeżyciach w japońskiej niewoli.
Życiorys Młodość Urodziła się 20 października 1924 roku w Jilin. Jej rodzice wyemigrowali z Korei do północno-wschodnich Chin po brutalnym stłumieniu antyjapońskich protestów w 1919 roku.
Ojciec zmarł niedługo po jej narodzinach. Po jego śmierci matka zabrała ją do Korei. Zamieszkali w Pjongjangu, gdzie matka ponownie wyszła za mąż. Stosunki Kim z matką i ojczymem układały się źle. Kilkukrotnie uciekała z domu. Ostatecznie w wieku 14 lat rozpoczęła naukę w kwŏnbŏn – szkole dla przyszłych . Była tam uczona śpiewu, gry na instrumentach, kaligrafii i etykiety. Podobnie jak wiele innych uczennic została zaadoptowana przez właściciela kwŏnbŏn, dzięki czemu była zwolniona z opłacania czesnego.
„Kobieta do towarzystwa” Naukę w kwŏnbŏn ukończyła w wieku 17 lat.