W marcu 1921 był przydzielony do Centrum Wyszkolenia Artylerii we Lwowie na stanowisku instruktora, a 1 czerwca tego roku był przydzielony do Głównego Centrum Wyszkolenia Lwów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 96. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I dywizjonu 5 pap, który był detaszowany w Gródku Jagiellońskim. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 40. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I dywizjonu. Później został przeniesiony do 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej na stanowisko dowódcy III dywizjonu, który był detaszowany w Berezie Kartuskiej. W listopadzie 1928 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu na stanowisko kierownika kursu dowódców dywizjonów. Zmarł nagle 6 września 1930 w Podgórzu. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu Garnizonowym w Toruniu..