Organizacja, do której należy Radej, stara się uwolnić swoich członków, przetrzymywanych w Dusklandzie, ale ich plan zaczyna się komplikować na skutek efektów działania Vortexu P.
Odbiór Już w 1982 roku książkę zrecenzował Andrzej Niewiadomski dla „Fantastyki”. Recenzent książkę ocenił bardzo pozytywnie, pisząc, że „bardzo prawdopodobnie wejdzie [ona] do grona utworów tworzących czołówkę polskiej, powojennej fantastyki naukowej”. Pochwalił „żywą, pasjonująca akcję, obfitującą w różne zwroty” (która jednak niekiedy odciąga uwagę od poważniejszych zagadnień), spójną fabułę, ciekawe opisy społeczeństwa i udaną konstrukcję powieści.
W 1986 Jan Lewandowski zrecenzował książkę dla „Tygodnika Kulturalnego”, oceniając ją jako „szczególnie wartościową… objawiającą po [latach] w pełni talent Borunia”. Powieść uznał za bardzo oryginalną, pomijając wątek sterowania ludźmi przez technologię, znany już z wcześniejszych utworów fantastycznonaukowych. Docenił też wiedzę autora na temat nauk społecznych, zwłaszcza stosowanych. Wyraził ubolewanie, że klasyfikacja powieści jako sf „spycha książką w rejony leżące poza zainteresowaniem „poważnej” krytyki”.