W 2014 książkę zrecenzowali dla Esensji Konrad Wągrowski i Miłosz Cybowski. Wągrowski książkę ocenił na „60%”, uznając ją za nadal poruszającą aktualne tematy i ambitną. Zauważył jednak, że jest ona być może zbyt ambitna: „gdzieś w tym wszystkim jednak umyka główny sens książki, czytelnik ma problemy z nadążaniem za multum wątków i bohaterów, nie satysfakcjonuje również finał... Zbyt wiele też tu deklaratywnych wynurzeń, poglądów wygłaszanych w przydługich monologach”. Podobnie Cybowski, tak samo przyznając książce ocenę „60%”, opisał ją jako pozycję nostalgiczną i ambitną, niestety mającą więcej wad niż zalet, jako że „przytłaczają je sążniste [...] dialogi oraz zupełnie zbędny nadmiar niewyjaśnionych wątków”, i krytykując „brak zdecydowania autora co do tego, co powinno stanowić główny wątek opowieści”, co w efekcie powoduje, że „wszystko prowadzi donikąd”.