Jarosław Loretz krytycznie zrecenzował książkę dla Esensji w 2016 r. Skrytykował wiele elementów książki, którą, przy objętości ok. 600 stron, uznał za długą i określił jako „klasyczny przykład przerostu ambicji nad pisarskimi umiejętnościami”. Krytyczny był zwłaszcza w stosunku do słabo rozwiniętego wątku sensacyjnego, przytłoczonego „sążnistymi, wściekle nudnymi wywodami”, i psychologii postaci. Główną bohaterkę opisał jako „mało kobiecą”, naiwną, o „mętnych motywacjach” i „osobliwych reakcjach”, a zakończenie uznał za niesatysfakcjonujące, w tym nie przynoszące rozstrzygnięcia zagadki Vortexu P.
Analiza Utwór zaliczany jest do gatunku fantastyki socjologicznej i politycznej (zob. fikcja polityczna). Był opisany jako dystopia i powieść sensacyjna.
Niewiadomski dostrzegł w książce inspiracje „Piknikiem na skraju drogi” Arkadija i Borisa Strugackich i „Robotem” Adama Wiśniewskiego-Snerga, a surrealistyczny styl niektórych wyjaśnień uznał za podobne do twórczości J.G. Ballarda i Philipa K. Dicka.