Jan Krzos (ur. 24 czerwca 1895 w Sosnowcu, zm. 21 marca 1931 w Warszawie) – chorąży Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 czerwca 1895 w Sosnowcu, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Błażeja i Stanisławy. Ukończył trzy klasy szkoły handlowej i cztery kursy techniczne.
12 października 1917 wstąpił do I batalionu strzelców Armii Polskiej we Francji. 26 listopada został skierowany do szkoły podoficerów wojsk technicznych w Angres. 14 lutego 1918 został mianowany kapralem. 12 marca został wcielony do 1/I. kompanii inżynieryjnej, późniejszej 1. kompanii 13 batalionu saperów i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy IV plutonu. 27 marca awansował na sierżanta. Od 24 maja walczył na froncie w Szampanii. W lipcu w walkach pod Saint-Hilaire-le-Grand został kontuzjowany. Od 27 sierpnia do 11 listopada 1918 walczył ze swoją kompanią w Wogezach. 14 kwietnia 1919 razem z kompanią wrócił do Polski i wziął udział w wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. 1 czerwca awansował na sierżanta sztabowego. Od 28 czerwca do 13 lipca kierował odbudową mostu drogowego na Styrze we wsi Czebenie (na północny wschód od miasteczka Rożyszcze). Za wykonanie tego zadania otrzymał pochwałę od dowódcy batalionu i szefa sztabu 1 Dywizji Strzelców Polskich.