Następnie odznaczył się w działaniach pod Sarnami. Szczególnie wyróżnił się 21 marca 1920 w bitwie pod Zwiahlem. 14 czerwca 1922 dowódca 1. kompanii 13 batalionu saperów porucznik Stefan Nelken sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:
Po zakończeniu walki pozostał z kompanią w Zwiahlu, w celu dokończenia prac przy odbudowie mostu na Słuczy, które rozpoczęły się 1 stycznia 1920. 24 czerwca tego roku, na rozkaz przełożonych w związku z sytuacją na froncie, zniszczył wspomniany most. „Półroczna praca kompanii w ciągu paru godzin uleciała z dymem”. 26 czerwca 1920 w walce z bolszewicką kawalerią pod wsią Susły dostał się do niewoli. 27 września 1920 uciekł z niewoli.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy. Do śmierci pełnił służbę w Wojskowym Zakładzie Zaopatrzenia Inżynierii. Zmarł 21 marca 1931 w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie „po krótkich, lecz ciężkich cierpieniach”. Pięć dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach..
Był żonaty z Heleną, z którą miał syna Remigiusza Zdzisława (ur. 1924) i córkę Janinę (ur.