Przyroda thumb|Wyczyniec łąkowy thumb|Selernica żyłkowana thumb|Tarczyca oszczepowata thumb|Derkacz thumb|Czajka Łąki Oborskie oraz przyległy rezerwat przyrody Łęgi Oborskie to powiązane z sobą, zwłaszcza hydrologicznie, cenne przyrodniczo i krajobrazowo tereny, będące pozostałością systemu zalewowego Wisły. Łąki położone na zachód od Grobli Oborskiej to osuszone torfowiska. Miąższość torfu dochodzi tam nawet do 3,8 m. Znajduje się on pod warstwą namułów i osadów mineralnych Wisły i stale osiada.
Flora Zbiorowiska roślinne Łąk Oborskich są silnie przekształcone przez człowieka, a ich skład gatunkowy jest charakterystyczny dla gleb wilgotnych i mokrych. Wykazuje również oznaki przesuszenia i eutrofizacji terenu. Roślinność charakteryzuje się znacznym udziałem wysokich, silnie konkurencyjnych traw i turzyc. Wśród nich najbardziej dominującym gatunkiem jest wyczyniec łąkowy, co nawiązuje do silnie użytkowanych łąk zalewowych dolin dużych rzek. Na Łąkach Oborskich występują następujące sieliska roślinne: szuwary wielkoturzycowe, związek MagnocaricionTurzycowiska pokrywają zachodnia część łąk, która jest podtapianą równiną torfową. Rośnie tutaj turzyca zaostrzona oraz inne gatunki turzyc i traw. ekstensywnie użytkowane łąki grądowe dwu i wielokośne, zw.