Po jubileuszu zakończył pracę.
Jego żoną była operetkowa aktorka Johanna Henrietta Katarina, z którą ożenił się w 1888 roku w Wiedniu. Adoptował jej nieślubną córkę Jacquelinę, która później również została aktorką.
Był jednym z najdłużej pracujących reżyserów teatralnych w Europie Środkowej. Skala i jakość jego działalności zmieniała się w zależności od lokalnych warunków i wymagań. Nie miał ambicji prezentowania nowego repertuaru, jego domeną była operetka i rzadko miał zespół zdolny do wykonywania bardziej wymagających utworów. Jego atutem była solidność biznesowa i finansowa, która gwarantowała miastu jako właścicielowi teatru spokojny przebieg dzierżawy. Przez jego zespół przewinęło się sporo późniejszych wybitnych artystów.
Za swoją dzielność był odznaczany, otrzymał między innymi bułgarski Order Świętego Aleksandra czy włoski Order Świętych Maurycego i Łazarza. Jest pochowany na Cmentarzu Żydowskim w Katowicach.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Ludzie związani z Katowicami Kategoria:Austriaccy aktorzy teatralni Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Zmarli w 1916