lokatę w prędkości wznoszenia w ciągu 30 minut (osiągając pułap 1763 metrów), nie biorąc udziału w próbie demontażu i montażu. Za zwycięstwo w konkurencji szybkościowej pilot otrzymał nagrodę ufundowaną przez jubilera Wincentego Wabia-Wabińskiego.
W styczniu 1929 roku z niewyjaśnionych powodów kierownictwo Koła próbowało sprzedać awionetkę, do czego jednak nie doszło. W lipcu 1929 roku dzięki wsparciu finansowemu Banku Gospodarstwa Krajowego i dyrekcji Zakładów Mechanicznych Plage i Laśkiewicz rozpoczęto przebudowę samolotu na wersję jednomiejscową, w miejsce przedniego fotela montując dodatkowe zbiorniki paliwa o pojemności 300 litrów, umożliwiające lot o czasie 20 godzin. Przerobiona w ten sposób maszyna, wyposażona w wypożyczony w czerwcu 1929 roku od producenta nowy silnik Waltera o mocy zwiększonej do 70 KM, miała wziąć udział w próbie pobicia międzynarodowego rekordu odległości w locie bez lądowania po obwodzie zamkniętym (w kategorii jednomiejscowych samolotów sportowych o masie własnej nieprzekraczającej 350 kg). Samolot otrzymał wówczas znaki rejestracyjne SP-ACK, przechodząc na własność Lubelskiego Klubu Lotniczego (w który przekształciło się Koło Miłośników Lotnictwa).