W późniejszym czasie awionetkę nazywano „Ptapta”, które to słowo wypowiedziała córka pilota-oblatywacza Antoniego Mroczkowskiego, gdy pierwszy raz zobaczyła ów samolot.
DUS-III został oblatany przez Antoniego Mroczkowskiego 10 października 1928 roku na fabrycznym lotnisku Zakładów Mechanicznych Plage i Laśkiewicz. Podczas tego lotu zazwyczaj ostrożny Mroczkowski wykonał na niewielkiej wysokości pętlę. Maszyna została następnie zgłoszona do udziału w II Krajowym Konkursie Awionetek. W przeprowadzonych w dniach 29 października – 1 listopada 1928 roku w Warszawie zawodach wzięło udział 14 samolotów (ze zgłoszonych 16). Choć generalnie konkurs zakończył się triumfem samolotów konstrukcji braci Stanisława i Mieczysława Działowskich (DKD-IV zajął pierwsze miejsce, DKD-III był trzeci, zaś DKD-IV bis piąty), to oznaczony numerem startowym 1 DUS-III pilotowany przez Antoniego Mroczkowskiego w klasyfikacji końcowej wywalczył ósmą lokatę z wynikiem 283 punktów. „Ptapta” był najszybszy w sześciokrotnym przelocie na trasie Warszawa – Piaseczno z czasem 1 godziny 18 minut i 46 sekund (średnia prędkość 137 km/h), osiągnął 10. wynik w próbie najkrótszego startu (po rozbiegu wynoszącym 120 metrów), był ostatni w próbie najkrótszej drogi lądowania (z dobiegiem 220 metrów), zajął 7.