Po transformacji systemowej w Polsce „Foto-Jedność” upadła, a białe misie się sprywatyzowały.
Białego misia można było spotkać na Krupówkach, w Dolinie Kościeliskiej, na Gubałówce, w Kuźnicach, ale także, między innymi, w Ciechocinku, Krynicy-Zdroju, Sopocie, Szklarskiej Porębie i Warszawie. Ponadto pojawiał się na różnego rodzaju festynach, jarmarkach i odpustach. Często miał ze sobą owczarki podhalańskie, bernardyny, żywą małpkę lub kucyka dla ocieplenia wizerunku.
Strój Strój białego misia jest bardzo ciepły i ciężki – skóra waży 8, a z głową 11 kilogramów. Futra na kostium pochodzą z cakli – rasy owiec tradycyjnie hodowanej na Podhalu, ponadto muszą być odpowiednio garbowane, aby się nie rozpadły. Na strój jednego misia, którego ze względu na wykonanie nie można prać, potrzeba skór 10 owiec. We współcześnie używanym stroju zęby, pazury, głowa i szczęka wystrugane są z drewna, natomiast włos musi iść do dołu. Rozwarty pysk musi zapewnić widoczność przebierańcowi i nie pozwalać na to, aby turyści zobaczyli, kto jest przebrany za białego misia.
Film Biały miś pojawia się między innymi w filmach Biały niedźwiedź (1959), w reżyserii Jerzego Zarzyckiego i Przepraszam, czy tu biją? (1976), w reżyserii Marka Piwowskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Postacie folklorystyczne Kategoria:Atrakcje turystyczne Kategoria:Kultura w Zakopanem