W 1891 roku Ernest M.L. Bedel wprowadził rodzaj Dibolocelus, a w 1834 roku Antoine J.J. Solier wprowadził rodzaj Temnopterus. W 1991 roku Michael Hansen obniżył im rangi do podrodzajów w obrębie rodzaju Hydrophilus, pozostałe gatunki z rodzaju umieszczając w podrodzaju nominatywnym. Wyniki morfologicznej analizy filogenetycznej Hydrophilini Andrew E.Z. Shorta z 2010 roku potwierdziły monofiletyzm podrodzajów Hydrophilus (Dibolocelus) i Hydrophilus (Temnopterus), ale nie podrodzaju Hydrophilus (Hydrophilus) – wspomniane taksony okazały się zagnieżdżać w obrębie podrodzaju nominatywnego.
Zarówno wyniki morfologicznej analizy filogenetycznej Andrew E.Z. Shorta z 2010 roku, jak i wyniki molekularnej analizy filogenetycznej Emmanuela F.A. Toussainta i innych z 2017 roku wskazują na zajmowanie przez Hydrophilus siostrzanej pozycji względem rodzaju Hydrobiomorpha. Czas rozejścia się linii ewolucyjnych tych rodzajów oszacowano na apt (kreda wczesna), natomiast najstarszy zapis kopalny Hydrophilus datowany jest na oligocen.
Do rodzaju należy 66 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Kałużnicowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1762 roku