Rozdrobnienie feudalne – proces polityczny występujący w państwach o ustroju feudalnym, polegający na spadku znaczenia władzy centralnej kosztem jednostek władzy lokalnej, prowadzący do usamodzielnienia się tych jednostek i de facto rozbicia państwa na mniejsze organizmy polityczne. Proces rozdrobnienia feudalnego rzadko jednak prowadził do rozpadu państwa na gruncie de iure, co sprzyjało rozwijaniu się idei zjednoczeniowych nawet po kilkusetletnich okresach rozbicia. mały|upright=1.8|Rzesza Niemiecka w 1789 roku – przykład państwa w zaawansowanej fazie rozdrobnienia feudalnego
Przyczyny Po kryzysie i upadku Cesarstwa Rzymskiego doszło w Europie do znaczącego regresu cywilizacyjnego, którego jednym z przejawów był upadek znaczenia miast i obrotu pieniężnego w gospodarce. Zjawisko to wytworzyło problem ze sposobem opłacania żołnierzy przez władców królestw powstałych na gruzach dawnego cesarstwa, który pogłębił się wraz ze spadkiem liczby i intensywności konfliktów zbrojnych w następnych wiekach, a co za tym idzie, zmniejszeniem ilości zdobywanych łupów wojennych.