Przykładem stopniowego procesu rozdrobnienia feudalnego może być Święte Cesarstwo Rzymskie.
Upadek znaczenia władzy centralnej mógł również przyjąć formę zdarzenia nagłego, chociaż zawsze musiał być poprzedzony silną pozycją lokalnych zarządców. Takim zdarzeniem inicjującym proces rozdrobnienia feudalnego mógł być np. spór dynastyczny czy zewnętrzna inwazja, zakończona porażką władzy centralnej. Przykładami takich zdarzeń może być zabójstwo np. Leszka Białego, które spowodowało upadek zasady senioratu w Polsce lub zdobycie Konstantynopola przez krzyżowców w 1204 roku, skutkujące rozpadem władzy centralnej w Bizancjum.
Nawet państwa w fazie bardzo zaawansowanego i trwającego wiele stuleci procesu rozdrobnienia feudalnego potrafiły zachować wspólnotę kulturową i poczucie wspólnej tożsamości, czego przykładem mogą być Włochy, w których pomimo istniejącego 1400 lat rozbicia, przez cały ten okres pojawiały się idee unifikacyjne, które ostatecznie ziściły się w XIX wieku w konsekwencji włoskiego odrodzenia narodowego.