Z czasem w ten sposób udawało się lokalnym władcom uzyskać pełną lub niemal pełną suwerenność nad zarządzanym przez siebie terytorium i prowadzić politykę niezależną od władzy centralnej.
Przebieg mały|Siedmiu Elektorów Rzeszy według miniatury z Kodeksu Baldwina z 1341 roku. Pomimo zaawansowanego procesu rozdrobnienia feudalnego, lokalni władcy wciąż uczestniczyli w powoływaniu uniwersalnego organu dla całego państwa w osobie cesarza. Przebieg rozdrobnienia feudalnego mógł przyjąć formę zarówno długotrwałego i stopniowego procesu osłabiania się władzy centralnej kosztem ośrodków władzy lokalnej, jak i stanowić skutek stosunkowo nagłego załamania się władzy monarchy całego państwa. W przypadku rozdrobnienia postępującego stopniowo, trend umacniania się wpływów lokalnych feudałów czy komun miejskich mógł trwać nawet wiele stuleci i odbywać się poprzez przyznawane przez władcę przywileje, konflikty zbrojne czy kształtowanie się praw zwyczajowych. W przypadku takiego procesu, okresowo mogły zdarzać się także okresy umacniania się władzy monarszej. Najczęściej jednak nie prowadziły one do zatrzymania czy wręcz odwrócenia rozdrobnienia feudalnego państwa.