Rozdrobnienie feudalne często niosło za sobą również pozytywne konsekwencje. Okoliczność ograniczonego obszaru władania przez lokalnych feudałów sprzyjała prowadzeniu przez nich polityki wspierającej rozwój gospodarczy podległym im ziem, jako najlepszego środka do zwiększenia posiadanej potęgi i wpływów. W przypadku polski okres rozbicia dzielnicowego stanowił okres znaczącego wzrostu demograficznego i modernizacji gospodarczej, będący skutkiem prowadzonej przez lokalnych książąt polityki kolonizacji na prawie niemieckim. Rywalizacja pomiędzy poszczególnymi władztwami sprzyjała także rozwojowi gospodarczemu i kulturalnemu. Na przykład we Włoszech mecenat rywalizujących ze sobą na polu sztuki książąt, miał ogromny wpływ na rozwój tamtejszego renesansu. Rozdrobnienie feudalne pozwoliło także na wykształcenie się wyjątkowego dla Europy fenomenu komun miejskich, który miał niebagatelny wpływ na rozwój cywilizacyjny tej części świata i jej późniejszy sukces.