Przykłady Europa Zjawisko rozdrobnienia feudalnego jest uważane z jedną cech charakterystycznych dla Europy w wiekach średnich. Do rozdrobnienia feudalnego doszło m.in. w poniższych państwach: Niemcy w okresie określanym jako , który trwał od upadku dynastii Hohenstaufów w XIII wieku do zjednoczenia państw niemieckich w Cesarstwo Niemieckie w 1871 roku; Włochy w okresie od najazdu Longobardów w 568 roku aż do zjednoczenia Włoch w latach 1859–1870; Ruś w okresie rozbicia dzielnicowego trwającego od śmierci Jarosława Mądrego w 1054 roku do ustanowienia Carstwa Rosyjskiego w 1547 roku; Polska w okresie rozbicia dzielnicowego od śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138 roku do zjednoczenia państwa przez Władysława Łokietka w 1320 roku; Francja w okresie wojny stuletniej od utraty Akwitanii w 1152 roku do odzyskania kontroli nad Burgundią w 1477 roku; Anglia w okresie określanym jako Heptarchia od VI do IX wieku; Hiszpania w okresie od upadku Wizygotów w 711 roku do zjednoczenia Kastylii i Aragonii w 1479 roku; Bizancjum w okresie od IV wyprawy krzyżowej w 1204 roku do zdobycia Trapezuntu przez Turków Osmańskich w 1461 roku; Węgry w okresie bezkrólewia od 1301 do 1323 roku; Norwegia w okresie od VIII wieku do zjednoczenia państwa przez Haralda Pięknowłosego w 872 roku; Serbia w okresie od 1371 do 1395 roku; Bułgaria w