Powierzchnia jedwabiście błyszcząca, biała, z czasem żółtawa lub brązowawa. Miąższ Dość ścisły, biały, miejscami nieco żółtawy lub brązowawy, o ostrym smaku i silnym, pelargoniowym zapachu. Wysyp zarodników Kremowy. Cechy mikroskopowe Podstawki 35–45 × 8,5–12 μm. Zarodniki niemal kuliste, 7,5–8,2 × 6,2–7,2 μm, dość gęsto pokryte ostrymi kolcami, bez łączników, z wyraźnie amyloidalną łysinką. Cystydy 50–90 × 8,5–14 μm, maczugowate z główką, reagujące z sulfowaniliną. W skórce obecne dermatocystydy. Gatunki podobne Charakterystycznymi cechami gołąbka fioletowego jest zielonkawa barwa kapelusza przynajmniej w środkowej jego części, tendencja do żółknięcia miąższu w trzonie i kapeluszu i szeroko jajowate, niemal kuliste zarodniki. Podobny jest gołąbek kruchy (Russula fragilis), ale ma mniej fioletowy kolor i ząbkowane blaszki.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniony. W Polsce podano stanowiska w różnych regionach kraju. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach, najczęściej w towarzystwie topoli.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski