Skórka daje się odedrzeć do 2.3 średnicy kapelusza, w stanie wilgotnym jest lepka i błyszcząca. Trzon Wysokość 3,5–6,5 cm, grubość 0,5–1,5 cm, czasami prawie cylindryczny, ale najczęściej pogrubiony u góry i u dołu (rozszerzony pod blaszkami i maczugowaty u nasady), początkowo pełny i dość mocny, potem szybko miękki i watowaty, w końcu prawie pusty. Powierzchnia czysto biała, lekko opalizująca (brązowawosłomkowa), delikatnie oprószona i lekko pomarszczona. Blaszki Początkowo dość gęste, ale później rzadsze, na ogół nie rozwidlone lub bardzo słabo, lekko rozwarte, kruche, o szerokości 3–9 mm, początkowo białe, następnie kremowe z refleksami w kolorze bladoochrowym. Pomiędzy blaszkami często występują zmarszczki. Ostrza równe, tej samej barwy. Miąższ Dość kruchy, na końcu miękki i jasny (przypominający mokrą bawełnę), biały. Ma przyjemny owocowy zapach, u młodych okazów silny, ale stare okazy pachną marynowanymi korniszonami lub musztardową. Smak ostry. Z gwajakolem reaguje, ale reakcja zawsze jest natychmiastowa. Wysyp zarodników Od kremowego do jasnoochrowego. Cechy mikroskopowe Podstawki dość krótkie, 28–45 × 8,5–12 µm. Bazydiospory 6,5–8,2–(9) µm, pokryte dość licznymi, stożkowymi brodawkami o wysokości do 1 µm, niektóre lekko amyloidalne. Wyrostek wnęki 1,37 × 1,12–1,25 µm, Łysinka nieregularna, czasem kanciasta, np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gołąbek słoneczny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.