2,5 × 2 µm, wyraźnie amyloidalna. Cystydy wrzecionowate lub w kształcie cygara, 42–85 × 6,5–12 µm, czasami z wyrostkami, w sulfowanilinie szarzejące. Skórka zbudowana ze smukłych strzępek, pod skórką liczne i obszerne przewody mleczne, w epikutisie bardzo smukłe, lekko wygięte, cylindryczne włoski, rozwarte lub lekko i bardzo stopniowo zwężone od dołu do góry, o szerokości 2,5–4 µm. Towarzyszą im mniej lub bardziej typowe dermatocystydy, często cylindryczne, tępe, septowane, rzadko z małymi, bocznymi uchyłkami. U starych okazów występuje wewnątrzkomórkowy barwnik, kondensujący w złocistożółte masy, wokół których można dostrzec mniej lub bardziej wyraźnie kilka ziarenek. Gatunki podobne Morfologicznie bardzo podobny jest gołąbek białocytrynowy (Russula raoultii). Odróżnia się białym wysypem zarodników i zarodnikami brodawkowato-siateczkowatymi.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Azji i Afryce. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 7 stanowisk, w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w starych lasach pod bukami
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski