Józef Skrzypkowski (ur. 24 lipca 1898 w Bagłajkach, zm. we wrześniu 1966) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 lipca 1898 w Bagłajkach, w ówczesnym powiecie starokonstantynowskim guberni wołyńskiej, w rodzinie Zenona, urzędnika wojskowego, i Marii z Wierzbickich. Do 1915 uczył się w gimnazjum w Ostrogu, a następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Białej Cerkwi. Tam w 1917 należał do oddziału samoobrony i zdał maturę, a następnie wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Kijowskiego i ukończył jeden semestr.
W listopadzie 1918, po powrocie do Polski, wstąpił jako ochotnik do 9 pułku ułanów w Dębicy. Od 18 listopada 1919 do 1 marca 1920 był uczniem Klasy 23. „Jazdy” Szkoły Podchorążych w Warszawie, a następnie słuchaczem miesięcznego kursu kawaleryjskiego w tzw. „szwadronie podchorążych jazdy”, który istniał przy Centralnej Szkole Podoficerów Jazdy w Przemyślu. Po ukończeniu szkolenia został wcielony do IV dywizjonu 3 pułku strzelców konnych, który w czerwcu 1920 został przekształcony w pułk obrony wilna, bardziej znany od imienia dowódcy jako „Jazda rotmistrza Dąbrowskiego”. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami dowodząc plutonem w 1. szwadronie. Od sierpnia 1920 walczył w szeregach 211 pułku ułanów jako młodszy oficer 2. szwadronu.