25 listopada 1920 został mianowany z dniem 1 września 1920 podporucznikiem w kawalerii.
W kwietniu 1931 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy szwadronu KOP „Druja”. W kwietniu 1933 został przeniesiony na stanowisko dowódcy szwadronu KOP „Lenin”. 27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1935 i 12. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W lipcu tego roku został przeniesiony z KOP do 13 pułku ułanów w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego w Wołkowysku. W styczniu 1937 został wyznaczony na stanowisko komendanta Rejonu Przysposobienia Wojskowego Konnego przy 19 Dywizji Piechoty w Wilnie. W lipcu 1938 został przeniesiony do 17 pułku ułanów w Lesznie na stanowisko kwatermistrza (w 1938 zajmowane przez niego stanowisko zostało przemianowane na II zastępcę dowódcy pułku).