Na stanowisku kwatermistrza 17 puł. walczył w kampanii wrześniowej i dostał się do niemieckiej niewoli. Początkowo przebywał w Oflagu XI B Braunschweig, w lipcu 1940 został przeniesiony do Oflagu II C Woldenberg, a w 1944 do Oflagu VII A Murnau. Od kwietnia 1945, po uwolnieniu z niewoli, pozostawał w Polskim Ośrodku Wojskowym w Murnau. We wrześniu 1945 został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego i wyznaczony na stanowisko kwatermistrza Centrum Wyszkolenia Wojsk Pancernych. Służbę na tym stanowisku pełnił do marca 1947 (od lipca 1946 na terytorium Wielkiej Brytanii). Kolejne trzy miesiące spędził w obozach repatriacyjnych w Anglii i Szkocji. 13 czerwca 1947 wrócił do Polski, a siedem dni później został zarejestrowany w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Leszno.
Był dwukrotnie żonaty. Z perwszą żoną miał dwóch synów: Ryszarda (ur. 16 września 1924) i Juliana (ur. 1925). Z drugą żoną – Zofią ze Zdrojeńskich miał córkę Danutę (ur. 1930) i syna Jerzego (ur.