130 mm rozmieszczonych na przylądku Łopatka na południowym krańcu Kamczatki, aby zapewniły dodatkowe wsparcie artyleryjskie, strzelając na odległość 12 km przez Cieśninę Kurylską w cele na Szumszu, jednak uznał za niezwykle istotne, aby radziecka piechota szybko zdobyła przyczółek wystarczająco głęboki i bezpieczny, aby umożliwić radzieckim statkom wyładunek artylerii i moździerzy już na Szumszu; wierzył, że dopiero wtedy zacznie się ujawniać radziecka przewaga w artylerii. Jednakże radzieckie siły lądowe, które miały zostać zaangażowane w operację, miały niewielkie lub żadne doświadczenie w działaniach desantowych i niewiele czasu na zapoznanie się z topografią Szumszu, co również podważało radziecką zdolność do ustanowienia niezbędnego przyczółka. Gnieczko miał nadzieję, że skupiając siły desantowe w skoncentrowanym ataku na niewielkim obszarze, uda mu się przezwyciężyć te trudności i stworzyć bezpieczny przyczółek, na którym Sowieci będą mogli szybko rozmieścić swoją artylerię i moździerze.