Po stronie japońskiej 91 Dywizja Piechoty nie spodziewała się sowieckiego ataku. Jednak Kuryle były w posiadaniu Japonii od 1875 roku, a siły japońskie obsadzały je swoimi garnizonami przez całą II wojnę światową, co dało im doskonałą znajomość terenu. W pobliżu Paramuszyru znajdowała się podczas wojny główna japońska baza na północnym Pacyfiku, a japońska artyleria przybrzeżna miała zadanie bronić się przed atakami desantowymi na Szumszu. Siły japońskie walczące z Sowietami w innych częściach Azji Północno-Wschodniej wykazały zdolność do podjęcia zaciekłej obrony pomimo ogłoszonego przez Japonię zamiaru kapitulacji i zaprzestania działań wojennych przeciwko innym państwom alianckim z dniem 15 sierpnia 1945 roku.
Lądowanie thumb|Moment lądowania radzieckiej piechoty morskiej na Szumszu przedstawiony na obrazie propagandowym G. Sotskowa z 1948 Radzieckie siły desantowe opuściły Pietropawłowsk Kamczacki 17 sierpnia 1945 roku o godzinie 5:00 i po 21-godzinnej podróży dotarły do Cieśniny Kurylskiej 18 sierpnia 1945 roku o godzinie 2:00, po czym zajęły pozycje wyjściowe do lądowania na Szumszu. Pierwsza fala licząca około 1000 żołnierzy piechoty morskiej wylądowała 18 sierpnia o godzinie 4:30.