Rufus – postać z powieści Teodora Parnickiego Twarz księżyca, adwokat urodzony w I połowie V wieku.
Pochodzenie Rufus był synem prowincjonalnego senatora, członka Kurii Miejskiej Izauropola. Został zatrudniony jako goniec i notariusz przez zarządcę prowincji Izaurii Saturninusa. Zaprzyjaźnił się z jego córką, Saturnią, która początkowo litowała się nad młodzieńcem.
Upadek Głównym zadaniem zarządcy Izauriii było oczyszczenie prowincji z bandytów, ponieważ przebiegała przez nią główna droga pocztowa łącząca Konstantynopol z Antiochią, Palestyną i Egiptem. Saturninus nie opłacał jednak dobrze podległych sobie oddziałów wojskowych i urzędów bezpieczeństwa, starając się zgromadzić jak największy majątek, który chciał przekazać córce. Z bandytami wolał się raczej układać niż zmagać, a pieniądze na opłacanie band starał się wycisnąć z samorządu, czyli Kurii. Kuriałowie zbuntowali się w końcu i postanowili odwołać się do Prefekta Pretorium Wschodu. Tekst skargi odwoławczej mieli wywieźć w tajemnicy, nocą ojciec Rufusa i jego starszy brat Apolloniusz.