Młody Rufus, przerażony nocną eskapadą krewnych poprosił swego patrona poprzez Saturnię o eskortę dla nich. Poinformowany w ten sposób o spisku Saturninus urządził zasadzkę. Doszło do walki. Apolloniusz zbiegł, a rannego ojca Rufusa przywleczono przed trybunał i skazano, w akcie łaski, na konfiskatę ośmiu dziewiątych części majątku. Pozostałą jedną dziewiątą rozdrapali wierzyciele i Rufus został nędzarzem. Jego ojciec zmarł z zadanych ran.
Człowiek Zenona mały|Zenon Izauryjczyk, cesarz 474-491 Pogrążonemu w rozpaczy Rufusowi przyszedł wówczas z nieoczekiwaną pomocą wielmoża z pobliskiego zamku, Zenon. Wyprawił zmarłemu ojcu młodzieńca okazały pogrzeb, a Rufusowi przesłał jedenaście z dwunastu zwojów opiewających chwalebne czyny jego znakomitej przodkini, Mitroanii Chorezmijki. Zenon znalazł w księdze inspirację do sięgnięcia po koronę cesarską na wzór Klaudiusza Gockiego, poprzez przetworzenie band rozbójniczych w regularne wojsko cesarskie. Potrzebował do tego Rufusa, któremu najpierw opłacił prestiżowe studia prawnicze w Berycie, a następnie użył do wynegocjowania w Konstantynopolu warunków zbrojnej pomocy rozbójniczych band izauryjskich na rzecz cesarstwa. Rufusowi lektura zapisków Mitroanii, przyniosła korzyść metafizyczną.