W pozostałych sprawach uchwały kolegium miały w stosunku do dyrektora Zjednoczenia charakter jedynie doradczy i opiniodawczy. W tym trybie rozpatrywane były sprawy również o dużym znaczeniu dla przemysłu cukrowniczego, a opinie członków kolegium ułatwiały dyrektorowi podejmowanie trafnych decyzji w tak ich sprawach, jak: a) rozdział zadań planowych rocznych i wieloletnich oraz zadań dodatkowych; b) kierunki specjalizacji przedsiębiorstw, rozdzielnictwa materiałowego, zasad podziału zysku przedsiębiorstw; wynagrodzenia i premiowania pracowników przedsiębiorstw; c) rozbudowa istniejących i budowa nowych zakładów; d) preliminarz budżetowy ZPC wraz z jego strukturą wewnętrznej organizacji; e) ocena okresowych i rocznych wyników działalności przemysłu cukrowniczego; f) opiniowanie układów zbiorowych.
W tych zagadnieniach uchwały zapadały zwykłą większością, jednakże przy obecności co najmniej połowy członków kolegium.
Kolejnym, nowym organem ZPC była w owym czasie Rada Techniczno-Ekonomiczna (RTE), podobnie jak kolegium – organ doradczy i opiniodawczy w sprawach mających istotne znaczenie dla działalności i rozwoju przemysłu cukrowniczego. W skład Rady wchodzili powoływani przez dyrektora Zjednoczenia wybitni specjaliści, zarówno teoretycy, jak i praktycy.