został powołany w Katowicach Uniwersytet Śląski, Zaremba na tym uniwersytecie pełnił funkcję Dyrektora Instytutu Filologii Polskiej (1969–1973), a do roku 1976 zajmował stanowisko Kierownika Zakładu Historii Literatury Staropolskiej, Oświeceniowej i Romantycznej. Jan Kazimierz Zaremba przeszedł na emeryturę w 1976, wciąż prowadził zajęcia dydaktyczne, wykłady i seminaria magisterskie. Pod jego kierunkiem powstało ponad dwieście prac magisterskich, w tym ponad sto o tematyce śląskiej, był promotorem jedenastu rozpraw doktorskich poświęconych literaturze ogólnopolskiej i śląskiej.
Plany wydania „Śląskiego Korbutu”, bibliografii śląskiej literatury podejmował Kazimierz Piekarski, jednak wybuch II wojny światowej zniweczył jego zamierzenia. Jan Zaremba w 1980 roku ponownie zainicjował powstanie „Śląskiego Korbutu” który miał objąć zakres bibliograficzny literacki, obejmujący pisarzy regionu śląskiego ze wszystkich okresów literackich do 1922 roku. Pierwszy tom „Śląskiego Korbutu” który był wzorowany na „Nowym Korbucie”, powstał pod redakcją Jana Zaremby oraz Marii Pawłowiczowej został wydany w 1980 jako Tom II pt. „Bibliografia piśmiennictwa polskiego na Śląsku XVII i XVIII w.".