Na widok brakujących tart Królowa Kier zamierza wszystkich skazać na dekapitację. Król Kier mówi jej, żeby skazać tylko faktycznego sprawcę. Biały Królik oskarża o kradzież Alicję, mimo wiedzy o tym, że za kradzieżą stał Walet Kier. Król jednak wnosi o uczciwy proces. W celi Alicja poznaje lamentującego Nibyżółwia, który kiedyś był prawdziwym żółwiem. Na procesie niespodziewanie olbrzymia Alicja widzi absurdalność zeznań świadków i dowodów i zostaje zaatakowana przez karty. Nagle Alice budzi się w łodzi, gdy Dodgson kończy swoją historię. Upiera się ona, że wszystko, co się wydarzyło, było prawdziwe. Na osobności dostrzega Białego Królika, który potwierdza jej słowa. Alice szczęśliwie podąża za Dodgsonem i jej siostrami do domu.
Obsada
Źródło:
Produkcja W latach 40. XX wieku ukraińsko-amerykański animator specjalizujący się w animacji lalkowej Lou Bunin został zwolniony z Metro-Goldwyn-Mayer z powodu rzekomych sympatii komunistycznych. Bunin wówczas przeprowadził się do Europy, gdzie rozpoczął prace nad adaptacją powieści Alicja w Krainie Czarów Lewisa Carrolla. Produkcja była finansowa niezależnie. Brytyjski reżyser Dallas Bower nakręcił prolog z aktorami, gdy Bunin odpowiadał za sekwencje animowane. Rolę tytułowej bohaterki otrzymała 20-letnia wówczas angielska aktorka Carol Marsh.