Karol Wilhelm May (ur. 31 grudnia 1890 w Kaliszu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Emila i Michaliny z Działoszyńskich urodzony 31 grudnia 1890 w Kaliszu, ówczesnej stolicy guberni kaliskiej. Ukończył Szkołę Realną w Kaliszu i Cesarską Szkołę Wojskową.
W 1912 ukończył Twerską Szkołę Kawalerii i jako kornet został wcielony do 14 małorosyjskiego pułku dragonów. W jego szeregach walczył podczas I wojny światowej. Awansował na sztabsrotmistrza. Później służył w I Korpusie Polskim w Rosji.
Latem 1920 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Grodno, a następnie w Naczelnym Dowództwie WP (Kom. „Rola”). 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk strzelców konnych. Później został przeniesiony do 7 pułku strzelców konnych w Poznaniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 9. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). 14 maja 1922 przeprowadził się z Łańcuta do Poznania. Od 29 września do 21 listopada 1923 przebywał w Rembertowie.