Rodzaj kosmopolityczny. W krainie palearktycznej stwierdzono 54 gatunki, w tym 22 w Europie. W Polsce wykazano 11 gatunków (zobacz: kałużnicowate Polski). W Australii odnotowano 14 gatunków, w tym 10 endemicznych.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1859 roku przez Carla Gustafa Thomsona. Gatunkiem typowym wyznaczono Hydrophilus bicolor zdefiniowanego w sensie użytym przez Leonarda Gyllenhala w 1808 roku i odpowiadającego tym samym opisanemu w 1792 roku przez Guillaume’a-Antoine’a Oliviera Hydrophilus melanocephalus. W bazującym na analizie morfologicznej systemie Michaela Hansena z 1991 roku omawiany rodzaj zaliczano do podplemienia Acidocerina w obrębie szeroko rozumianych Hydrophilini. Rewizji systematyki kałużnicowatych dokonali w 2013 roku Andrew E.Z. Short i Martin Fikáček na podstawie obszernej analizy molekularnej i omawiany rodzaj przenieśli do nowej podrodziny Enochrinae.
Według wyników analizy filogenetycznej Andrew E.Z.