Dzięki pracom jego sekcji odkryto m.in., że wpływ podwodnych eksplozji (na przykład min) na systemy elektryczne jednostek jest dalece poważniejszy, niż do tej pory sądzono. Nowe, potężniejsze miny wprowadzone z początkiem drugiej wojny światowej, nawet jeśli nie wywoływały krytycznych uszkodzeń kadłuba, mogły powodować katastrofalne następstwa w zakresie uszkodzeń urządzeń pomocniczych i systemów elektrycznych okrętów. Sekcja elektryczna BuShips szybko się też rozrastała. W 1938 roku w skład sekcji wchodziły 23 osoby, w momencie upadku hitlerowskich Niemiec w maju 1945 roku, składała się z 343 osób cywilnych i wojskowych – w tym także „wypożyczonych” do sekcji, najbardziej utalentowanych młodych inżynierów głównych komercyjnych kooperantów biura okrętów. Sekcja ta stała się w przyszłości podstawą organizacji Naval Reactors Branch of Bureau of Ships.
1 stycznia 1942 roku Rickover został promowany na stopień komandora porucznika (Commander – CDR), a 26 czerwca 1943 roku, otrzymał awans na stopień komandora (Captain – CAPT). Możliwość uzyskania awansów na najwyższe stopnie oficerskie w marynarce upatrywał w służbie poza granicami Stanów Zjednoczonych.