Adam Makarewicz (ur. 10 grudnia 1896 w Trembowli, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Leona i Anny z Piskorzów urodzony 10 grudnia 1896 w Trembowli, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. Absolwent gimnazjum.
22 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 5. kompanii II batalionu 3 pułku piechoty. Uznany za zaginionego 28 października 1914 pod Sołotwiną. Służył dalej w 9. kompanii III baonu 3 pp. 18 października 1916 służył na Wołyniu w kolumnie amunicyjnej 1 pułku artylerii. 7 kwietnia 1917 został odnotowany w Dywizyjnym Parku Amunicyjnym LP, kolumna amunicyjna PP/2 i wykazany we wniosku komendy 1 pułku artylerii o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) służył w 1 pułku artylerii Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) został internowany w Bustyaháza.
W 1918 przebywał w niewoli ukraińskiej. 17 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich pełniący służbę w 1 pułku artylerii ciężkiej Legionów został mianowany z dniem 1 lipca 1919 podporucznikiem w artyleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, pozycja 2715..