Został wybrany członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk w 1937 roku. Jego zainteresowanie spektroskopią mas doprowadziło w naturalny sposób do zainteresowania względną obfitością izotopów. Odkrycie rozszczepienia jądrowego spowodowało zainteresowanie separacją tego izotopu. Zaproponował użycie molekularnej pompy hamulcowej do wytworzenia próżni niezbędnej do tej pracy i zwerbował do pomocy George’a B. Kistiakowsky’ego (1900–1982) i Edgara Brighta Wilsona (1908–1992). Zainteresowanie ich pracą było niewielkie, ponieważ badania były prowadzone gdzie indziej. W 1943 roku ich cyklotron został zarekwirowany przez Edwina McMillana (1907–1991) do użytku armii amerykańskiej. Został spakowany i przewieziony do Los Alamos w Nowym Meksyku.
II wojna światowa mały|Identyfikator Kennetha Bainbridge’a z Projektu Manhattan We wrześniu 1940 roku, gdy w Europie szalała II wojna światowa, brytyjska misja Tizard sprowadziła do Stanów Zjednoczonych szereg nowych technologii, w tym magnetron wnękowy – urządzenie o dużej mocy, które generuje mikrofale poprzez interakcję strumienia elektronów z pola magnetycznego. To urządzenie, które miało zrewolucjonizować radar, rozwiało wszelkie myśli Amerykanów o ich przywództwie technologicznym.