Nord 260 – francuski samolot pasażerski, będący rozwinięciem konstrukcji inżyniera Maxa Holste, MH.250 Super Broussard. Historia MH.250 W 1957 roku, francuski rząd wyraził zainteresowanie pozyskaniem nowego samolotu pasażerskiego, mającego zastąpić szeroko stosowane po zakończeniu II wojny światowej Douglasa DC-3. W odpowiedzi, Maxa Holste rozpoczął prace nad niewielkim samolotem, zdolnym do operowania z nieutwardzonych dróg startowych, z lotnisk o ubogiej infrastrukturze. Pod uwagę brano dwa warianty, różniące się liczbą przewożonych pasażerów. Większy, dla 20 - 30 osób oraz mniejszy, 15 osobowy, zdolny do lotu na dystansie 2000 km z prędkością 250 km/h. Ostatecznie zdecydowano się na drugi wariant. Maszyna miała być napędzana dwoma silnikami turbośmigłowymi. Już w 1957 roku na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu zaprezentowano makietę nowej konstrukcji, która otrzymała oznaczenie MH.250. Zaprojektowano całkowicie metalowy samolot z kadłubem o prostokątnym przekroju w układzie górnopłata i klasycznym usterzeniem. Nie mając dostępu do planowanych, turbośmigłowych jednostek napędowych, wykorzystano tłokowe silniki Pratt & Whitney R-1340-S3H1-G o mocy 600 KM każdy. Maszyna posiadała chowane podwozie, z przednim podparciem. Golenie podwozia głównego chowane były do specjalnych sponsonach umieszczonych po bokach kadłuba.