Ponadto, Benoît Grislain, dyrektor Carrier w latach 2003 - 2006 r, później dyrektor generalny w 2006 - 2012 r zażądał od byłej firmy niemal milion euro za niezapłacone nadgodziny i odszkodowanie za zwolnienie dokonane niezgodne ze prawem. Był odpowiedzialny za zwiększenie obrotów firmy ze 14 mln euro (w 2003 r) do 31 mln euro (2011 r). Doradca Carrier, Cyrille Bertrand, podważył roszczenia byłęgo dyrektora, obarczając go winą za przedwczesne wprowadzenie na rynek 2 modeli autobusów wiosną 2011 r (Fast Concept Car mogło wstrzymać się z decyzją kilka miesięcy). Złe wykonanie autobusów wpłynęło na opóźnienia w dostawach, w konsekwencji w ciągu 2 lat straty firmy wyniosły 7 mln, pogłębione wybuchem pożaru we zakładach. Były dyrektor generalny winą za wytykane zarzuty obarczył Arnauda Ringearda - wskazując utratę kontraktu dla przewoźnika Veolia opiewającego na 250 pojazdów, zaś przedwczesne wypuszczenie drugiego modelu na rynek miało rzekomo być jego świadomie podjętą decyzją, choć testy pierwszych pojazdów nie zostały sfinalizowane. W chwili objęcia zakładów zarządem komisarycznym, opłacalność produkcji w zakładach była szacowana na 8 pojazdów tygodniowo (dla porównania, do niedawna wynosiło ono 12 pojazdów).