Dojście do władzy Adolfa Hitlera i plany odbudowy Luftwaffe sprawiły, że w III Rzeszy szybownictwo zaczęto traktować jako tanią formę szkolenia pilotów wojskowych. Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug kontrolował i kierował rozwojem niemieckiego szybownictwa oraz sprawował nadzór nad budową prototypów i produkcją seryjną szybowców. DFS angażował się w rozwój sportu szybowcowego w Niemczech. 22 lipca 1934 r. prof. Georgii otworzył XV Zawody Szybowcowe w Rhön. W 1935 r. DFS zatrudniał już ok. 40 pracowników naukowych oraz ok. 80 pracowników technicznych, a jego siedziba mieściła się w dwupiętrowym budynku. Na terenie Niemiec, staraniem DFS, została utworzona sieć niewielkich szkół szybowcowych szkolących pilotów w zakresie podstawowych umiejętności (ówczesne kategorie pilotów szybowcowych A i B). Ich uzupełnieniem były doskonale wyposażone szybowiska zapewniające możliwość doskonalenia umiejętności. Ponadto DFS dysponował własnym zespołem pilotów doświadczalnych, w skład którego wchodzili Heini Dittmar, Erich Wiegmeyer i Hanna Reitsch jako pilot holujący. W dniach 12–28 października 1935 r. DFS wzięło udział w pierwszym międzynarodowym Salonie lotniczym w Mediolanie. W ramach stoiska niemieckiego prezentowano dokonania Instytutu.