obóz w Glückauf odwiedza Adolf Eichmann, który przekazuje komendantowi decyzję o planowanej likwidacji obozu i wymordowaniu wszystkich jego więźniów. Mimo początkowych wątpliwości narrator akceptuje decyzję. Na koniec wizyty miasto Glückauf i obóz stają się celem alianckiego nalotu; Niemcy i Żydzi chronią się we wspólnym schronie, pośród spadających bomb narrator jest świadkiem, jak jego żona łączy się w uścisku z Astrid GrakchusS. Grochowiak, Trismus, 1988, ss. 128–152.. „Finał” – W listopadzie 1943 r. załoga obozu w Glückauf przystępuje do realizacji zadania likwidacji. Niemieccy więźniowie pod nadzorem komendanta zostają wywiezieni do lasu i tam zastrzeleni. Żydzi pod pozorem skierowania do pracy w lesie mają być załadowani do samochodu ciężarowego i w nich zagazowani podczas transportu. Kiedy samochód przyjeżdża na miejsce masowego grobu z kilkuminutowym opóźnieniem, kierowca wyjaśnia komendantowi, że przyczyną była „próba wzniecenia paniki” podczas załadunku, z tego też powodu ma zakrwawioną twarz. Esesmani przystępują do wyładunku ciał, na koniec odkrywają zwłoki Astrid Grakchus, złączone w uścisku z ciałem Nelli Doder. Kierowca, który nie znał żony komendanta, tłumaczy, że Nelli chciała siłą wyszarpnąć Astrid z transportu, została więc razem z nim zamknięta. Narrator zabija kierowcę strzałami z pistoletuS.