Félix Gómez-Pinto Piñero (ur. 18 maja 1870 w La Torre de Esteban Hambrán, zm. 7 września 1936 w Hueva) – hiszpański franciszkanin, prezbiter, misjonarz, męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Biografia Urodzony w La Torre de Esteban Hambrán (Guadalajara) 18 maja 1870 roku. Rodzice Deogracias i Práxedes byli rolnikami, mieli pięcioro dzieci. Matka należała do Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego, dwie siostry zostały klaryskami kapucynkami. Félix wstąpił do nowicjatu franciszkanów 12 maja 1886 roku w Pastranie. Pierwszą profesję zakonną złożył 14 maja 1887 roku. Po odbyciu studiów filozoficzno-teologicznych złożył śluby wieczyste 16 maja 1890 roku oraz przyjął święcenia kapłańskie w Ávili 19 maja 1894 roku.
Przełożeni skierowali o. Félix na misje, wyjechał na Filipiny. Pracował jako proboszcz i administrator parafii. Został uwięziony w 1898 roku. W więzieniu przebywał ponad rok. W latach 1903–1913 duszpasterzował na wyspie Samar. Następnie kilka miesięcy spędził w Palestynie, m.in. posługując w Bazylice Bożego Grobu, po czym powrócił do Hiszpanii. W latach 1914–1917 należał do wspólnoty domu formacyjnego w Pastranie. Kolejny raz wyjechał na misje na Filipiny, gdzie spędził lata 1919–1933. Po powrocie ponownie trafił do klasztoru franciszkanów w Pastranie.