Rozpoczęcie powstania zaplanowano na 8/21 czerwca 1905 r., podczas planowanych manewrów Floty Czarnomorskiej a jego centrum miał być reprezentacyjny okręt flagowy Floty – pancernik „Rostisław”. Jednak dzień po zebraniu konspiratorów kapitan „Potiomkina” Jewgienij Golikow zapowiedział, że okręt wypłynie z portu w Sewastopolu przed innymi. Matiuszenko poprosił wówczas Centralkę o zgodę na niezwłoczne wszczęcie buntu na pokładzie „Potiomkina” i uzyskał zgodę. Matiuszenko i Wakulenczuk, także działacz Centralki, planowali, że zrewoltowani marynarze przejmą kontrolę nad okrętem, następnie zawiadomią inne jednostki floty, a gdyby ich załogi nie chciały dołączyć do buntu, „Potiomkin” miał otworzyć do nich ogień. W załodze „Potiomkina” większość stanowili marynarze pełniący służbę od niedawna, lojalni wobec caratu lub niemający sprecyzowanych poglądów. Inni nie chcieli walczyć przeciwko carowi, wierząc, że to nie on był winien ich ciężkiego położenia. Z rewolucją sympatyzowało około 200 marynarzy w 673-osobowej załodze.