Hedwig Höß korzystała z ubrań i używała biżuterii, które zabrano żydowskim więźniom i więźniarkom obozu Auschwitz-Birkenau. Pokazywała się w nich w kasynie, teatrze i kinie. Część dóbr przesyłała rodzinie w Niemczech.
Kiedy w 1942 dowiedziała się o prawdopodobnym romansie męża z więźniarką, Austriaczką Eleonorą Mattaliano-Hodys, Hedwig wykorzystała dłuższą nieobecność męża i usunęła więźniarkę z domu (pracowała jako hafciarka artystyczna). W październiku 1942 Hodys trafiła do karnej kompanii, potem do aresztu dla SS-manów, następnie, po aborcji (ojcostwo Hößa nie zostało potwierdzone), trafiła do obozu Dachau.
Ona sama miała romans z niemieckim kapo pracującym w jej domu. Urodziła i wychowała pięcioro dzieci:
syna Klausa-Berndta (1930–1987), córkę Heidetraut (1932–przed 2020 rokiem), córkę Ingebritte (Inge-Brigitt) (1933–2023), syna Hansa-Jürgena (ur. 1937), córkę urodzoną w Auschwitz – Annegret (ur. 1943).
Dzieci wychowała ściśle według zasad ideologii nazistowskiej. Za jej aprobatą naśmiewały się z ludzi wierzących w Boga. Ludzie pracujący w domu Hößów wspominali, że najstarszy Klaus zachowywał się jak sadysta. Należał do Hitlerjugend.