Kleeberg wydał 13 września rozkaz operacyjny do obrony Polesia, w którym po raz pierwszy garnizony maszerujące ze Słonimia i Prużany w kierunku Antopola otrzymały wspólne dowództwo ppłk Kazimierza Gorzkowskiego i wspólną nazwę Zgrupowanie „Drohiczyn Poleski”.
Zgrupowanie „Drohiczyn Poleski” w kampanii wrześniowej Maszerujące Zgrupowanie „Drohiczyn Poleski” przez Żyrowice, Papiernię, Iwacewicze, Kosów Poleski, Rzeczycę większością sił osiągnęło rano 15 września rejon Chomska. Oddziały zatrzymały się na postój organizując obronę przeciwpancerną. Oddziały zgrupowania zajęły stanowiska obronne wzdłuż Kanału Królewskiego na odcinku Odryżyn-Kanał Białojeziersk. Bataliony przechodząc na swoje kierunki rozwinęły się na stanowiskach: I batalion piechoty mjr. Pająka Odryżyn-Glinna Las, na północ od Mikoszyna, zamknął kierunek Glinna-Własowice. III batalion piechoty kpt. Jarosińskiego zajmował stanowiska na linii Kanału Głównego, zamknął kierunek Bielin-Mikuszyn. II batalion piechoty kpt. Boratyńskiego bronił Zarzeczka-Kanal Bialojezierski, zamykał kierunek Kublik-Swaryń. Zgrupowanie graniczyło od strony zachodniej w rejonie Kanału Białojezierskiego w luźnej styczności z Dywizją „Kobryń”, od wschodu w luźnej styczności ze Zgrupowaniem „Jasiołda”, w rejonie Śnitowa, Własowic, Lubiaża.