Miejsce postoju dowództwa zgrupowania wyznaczono w Wielkiej Hłuszy.
17 września po otrzymaniu informacji o agresji ZSRR, rozkazem dowódcy SGO „Polesie” podjęto marsz na południe od Kanału Królewskiego i rzeki Piny. W nocy 17/18 września zgrupowanie rozpoczęło marsz poprzez Rowiny, Lipniki, Winoże, Jałocz, dwór Bielin, w tym przez most na Kanale Królewskim.
19 września do Zgrupowania „Drohiczyn Poleski” dołączyły pododdziały z garnizonu Prużana i rozbitki z różnych oddziałów przybyłe z frontu, dokonano reorganizacji. 20 września dokonano reorganizacji zgrupowania. W skład Zgrupowania „Drohiczyn Poleski” ppłk. Kazimierza Gorzkowskiego wchodziły dwa pułki piechoty i batalion wartowniczy: dowództwo zgrupowania kompania telefoniczna pułk „Łowczówek” pod dowództwem - ppłk. Mieczysława Gumkowskiego pluton telefoniczny batalion piechoty (II/79 pp) pod dowództwem - kpt. Adolfa Boratyńskiego batalion piechoty (III/80 pp) pod dowództwem - kpt. Adama Jarosińskiego pułk „Rarańcza” pod dowództwem - mjr. Franciszka Pająka batalion piechoty (I/79 pp) pod dowództwem - kpt. Władysława Turskiego batalion piechoty pod dowództwem - kpt. Jana Majewskiego