Była autorką 40–50 wierszy. Większość z nich zaginęła. Na poczekaniu tworzyła utwory, które recytowała podczas werbalnych pojedynków poetyckich. Następnie były spisywane przez słuchających. Poetyckie pojedynki odbywały się w ramach kolektywu artystycznego zwanego mejlisem. Peri należała do mejlisu Vagif nazwanego tak na cześć , poety i męża stanu z Chanatu Karabachskiego, kluczowego twórcy dla uznania azerbejdżańskiej poezji aszyk jako cenionego gatunku literackiego. Osoby należące do mejlisu Vagif tworzyły i recytowały wiersze w języku azerbejdżańskim, w przeciwieństwie do większości poezji regionu w XIX wieku kojarzonej z elitami miasta i tworzonej w języku perskim. Wskazywało to na rosnącą świadomość narodową Azerbejdżanu. Peri była „jedną z tych, którzy bronili jej języka ojczystego i tradycji poetyckich”.