Powołano również doradców ŻSS przy szefach dystryktów, byli to Marek Alten (dystrykt lubelski), Józef Diament (dystrykt radomski), Jakub Sternberg (dystrykt krakowski) oraz Gustaw Wielikowski (dystrykt warszawski).
Do pracy w lokalnych komitetów ŻSS najczęściej wybierano przedwojennych działaczy społecznych, zawodowych, kulturalnych i politycznych, w skład ŻSS wchodzili m.in. działacze CENTOS, TOZ, Gemilas Chesed, Żydowskiego Towarzystwa Kolonizacyjnego, Jointu, Polskiego Czerwonego Krzyża, Komitetów Pomocy Uchodźcom z Niemiec, Związku Kupców, Związku Rzemieślników oraz radni miejscy, ławnicy, członkowie zarządów banków spółdzielczych, szefowie kuchni społecznych i lekarze prowadzący przychodnie oraz ambulatoria.
Organizacja koordynowała działalność żydowskich organizacji opiekuńczych, takich jak Towarzystwo Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej oraz CENTOS. ŻSS podlegało około 400 placówek opiekuńczych, organizacja prowadziła także kuchnie, rozdawnictwo prowiantu, odzieży i lekarstw oraz pośrednictwo pracy i poszukiwanie zaginionych. ŻSS utrzymywana była z dotacji władz okupacyjnych, datków od społeczności żydowskiej oraz z pomocy dostarczanej przez Joint i inne organizacje. Weichert, jako przewodniczący ŻSS, utrzymywał kontakt z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża.