Po zakończeniu II wojny światowej, w 1947 roku rozpoczęto odbudowę Lidic w odległości 300 m od miejsca, w którym pierwotnie się znajdowały. Pierwotną lokalizację wsi postanowiono przeznaczyć na urządzenie kompleksu łączącego zbiorowy grób lidickich mężczyzn, pomnik i muzeum.
Realizacja thumb|left|Plan współczesnych Lidic pokazujący też położenie Pomnika Lidice na pierwotnym obszarze wsi thumb|Główny pomnik upamiętniający masakrę w Lidicach thumb|Muzeum obok kolumnady pomnika thumb|Hala In Memoriam thumb|Sad Różany thumb|Pomnik dziecięcych ofiar wojny
Pierwszą formą upamiętnienia lidickiej masakry na terenie po wsi był pomnik postawiony 3 lipca 1945 roku przez oddział Armii Czerwonej pod dowództwem pułkownika Pankowa. Na początku lat 50. XX wieku otwarto tam natomiast pierwsze muzeum tragedii w Lidicach. W 1962 roku, z okazji 20. rocznicy masakry wsi zainaugurowano działalność nowego muzeum, zbudowanego według projektu architekta Františka Marka, a ponadto oddano do użytku główny pomnik upamiętniający tragedię. Muzeum jest położone w sąsiedztwie wschodniej części kolumnady pomnika, około 100 m od drogi łączącej Pragę z Kladnem. Obok budynku muzeum znajdują się dwie hale: In Memoriam, zabudowana jako przestrzeń pod tarasem dwuskrzydłowych schodów, zwykle wykorzystywana do organizowania wystaw tematycznych, np.